segunda-feira, 13 de junho de 2011

                                  A pesca
                                                                                       Affonso Romano de Sant'Anna
                                                                                          O anil
                                                                                          o anzol
                                                                                           o azul

                                                                                            o silêncio
                                                                                            o tempo
                                                                                             o peixe

                                                                                             a agulha
                                                                                              vertical
                                                                                              mergulha

                                                                                               a água
                                                                                               a linha
                                                                                               a espuma

                                                                                               o tempo
                                                                                                o peixe
                                                                                                o silêncio

                                                                                                a garganta
                                                                                                a âncora
                                                                                                o peixe

                                                                                                a boca
                                                                                                o arranco
                                                                                                o rasgão

                                                                                                aberta a água
                                                                                               aberta a chaga
                                                                                               aberto o anzol

                                                                                                aquelíneo
                                                                                                agil-claro
                                                                                                estabanado

                                                                                                o peixe
                                                                                                a areia
                                                                                                o sol







A Pesca
Era uma daquelas tardes estressantes, embriagada pelos caos.
Caos visual, sonoro, ambulante, todos eles trabalhando em conjunto, típico de uma metrópole. Naquelas tardes onde o silêncio e a paz valem uma fortuna. E num relance, um olhar sobre o congestionamento - esse que parecia uma anaconda gigante - vi a imensidão azul em cima de mim, tão graciosa e serena. Fez lembrar-me das viagens do dia de pesca com meu pai, que fazia quando era pequeno.
Aquelas tardes que não se tinha nada além da vastidão do céu anil e meu anzol. O silêncio e o tempo só para mim.. nada de zuídos. Só eu e minha vara de pesca a espera da minha glória, minha caça! Sem pressa minha isca mergulha, perfura as águas profundas, faz espuma, e vai ao encontro da minha tranquilidade, meu assossego, meu peixe.
Agora a natureza por si só e no seu tempo se encarrega de me encontrar no silêncio de minha pesca. Será agora ela que me fisga e me engana? Será ela que me enlaça? Prende minha boca, amarra minha garganta e arranca o meu silêncio? Será ela que aliena minha chaga metropolitana? Vem penetrante, aquilina agir na mente deste estabanado homem-contemporâneo. Vem fazer de mim teu peixe, tua areia e teu sol.
Biiiiiii-biiiiii foun- foun! Está dormindo!!!!
Eis que a minha “real” natureza me acorda e me enlaça mais uma vez. 
                                                                                                                                       Jaque N. 

Brincando de transformar gêneros na aula de Língua Portuguesa ano passado.

Nenhum comentário:

Postar um comentário